Eden Kendisine Eder!..

Yaşadığımız şu kısacık dünyada, yenemediğimiz hırslar, bitmez-tükenmez kinler, engerek diller, affetmeye yanaşmayan gönüller taşıyoruz. Bu dünya etme-bulma dünyasıdır. Kimsenin yaptığı yanına kâr kalmamıştır. Birine bir kötülük yapan, yaptığının cezasını hiç ummadığı bir zamanda öyle bir çeker ki, yapanın yaptığı yanına kâr kalıyor diyenler sözlerinden döner tövbe istiğfar ederler. Bir dekar yer için, kardeşini vurmaya kalkanlar, ana-baba ardından söylenmedik laf bırakmayanlar, bu tür insanları galeyana getirip kışkırtanlar ne geçti elinize?

Yetim boynunu büktükçe, ağladıkça, halimi sen gör Yarabbi dedikçe, onu bir gören, bir duyan olmayacak mı sanıyorsunuz? İnsanları kazanmak bu kadar kolayken, neden kaybettiğinizi hiç düşündünüz mü? Hem insan kazanma konusunda konuşacaksınız hem de bunun tamamen tersini yapacaksınız?

Sevgisiz, hoşgörüsüz, merhametsiz, acıma duygusu olmayan insan ne yapabilir? İnsanları kullanır, insan kullanmayı marifet sayar, işinin görüldüğü yere kadar yüzünde sahte gülümsemeler ve gülücüklerle vaziyeti idare ettiğini zanneder. Bencillik konusunda zirvelerde dolaşır. İşi zamanında olmadığı an, o sevecen ve hoş görülü halinden eser kalmaz, dili bir engereğin dilinden daha zehirlidir.

Kalp kırma konusunda, karşısındakinin yaşı, durumu hiç fark etmez. Bu gibileri ancak kendilerinden daha üstün olan güç sahipleri durdurabilir. O da menfaatlerinin bozulacağı endişesi taşıdıkları içindir.

Böyle birinin dostluğuna güvenebilir misiniz? Onunla arkadaşlık edebilir misiniz? İş arkadaşlığı yapabilir misiniz? Onunla bir ömür boyu yol yürüyebilir misiniz? Bu soruların hiçbirinin cevabı evet olamaz. Kendini değiştirme yolunda en ufak bir adım atma niyeti olmayan bu insanlar, her ne yaparlarsa kendilerine yapanlara tipik birer örnektirler.

Hoşgörü, mütevazilik, dürüstlük, tatlı dilli-güler yüzlü olmak apayrı bir meziyettir. Böyle insanları dahi kendi emelleri için kullanmaya kalkan, işine geldiği sürece sırtını sıvazlayan insanların büyük bir çoğunluğu helalleşemeden bu dünyadan ayrılmışlardır. Bu onlar için ağır bir cezadır. Hakkını huzuru mahşere bırakan insanları duymamış olamazsınız.

Haklarını vermedikleri insanları, etraflarından uzaklaştırmak için, kendince mazeretler bulan, incir çekirdeğini doldurmayan şeylerle suçlayan, ben herkesin hakkını verdim diye bağıran-çağıran, senin bende hakkın yok ayrıldın bitti diyen, insanların kendilerine neler ettiğini nasıl anlatsak bilemiyoruz. Böyle birisinin ne kazandığını zannediyorsunuz? İnsan kaybetme şampiyonlarının bir şey kazandığı görülmemiştir! Keşke bu dünyadan ayrılmadan, haklarını yedikleri insanların haklarını verebilselerdi.

Ne mi diyor Hz. Mevlâna?

“Eden kendisine eder. Yapan bulur ve çeker. Unutma ki; kazanmak koca bir ömür ister, Kaybetmek içinse bir anlık gaflet yeter.”

ETİKETLER:

NELER SÖYLENDİ?

Website Yorumları

Erol Sunat

DİĞER YAZILARI Neyi Arıyorsan O’sun Sen Mevlâna, Aşk, Pervane Hazandı, Hüzündü, Dündü, Bugündü Beysiz Şehrin Hikayesi Beddua Ananın Hikayesi Yoksul Adamın Siyaseti Olmaz Elbet bir gün barışacağız Herkesin Aşkı Değer Verdiği Şeye Göre Ölçülür Emekli ne desin? Türk olmak Bayram Hürmetine Hekim Kızının Hikayesi Sevgi ve Barışa Yürümek Saltanat Hikayesi Uğursuzun Hikayesi Dün Bugün Yarın Neşeli Şarkılar Sarmıyor Beni Bak başının çaresine Keşmekeşin Hikayesi Başı Pare ,Pare Dumanlı Dağlar Aşk Üstüne Olmaz Olmaz Deme Hikayesi Bu ülke, tarihte Türk'tü bugün de Türk'tür” Düşe Kalka… Türkçenin Payitahtı Yıl Edebiyatsız Olmaz Ahalinin Hikayesi Emekliler Ve Asgari Ücretliler Olmasa Mevlânâ’nın Gecesi Bırakın Kendinizi Hoşgörüye Muhabbet ola Yıl Biterken Felek Vurmuşun Hikayesi Yazan Kalem Siyah Yol Gözüktünün Hikayesi “Ben Yoruldum Hayat” Kemankeş Kızın Hikayesi Bir Zamanlar Tertemizdi Okullarımız Kara Vicdanlı Hiç Yarı Yolda Bırakıldınız Mı? Hani Çocuklar Bizim Geleceğimizdi? Ayakta Durmak Buysa Eğer Derinlerde Kaybolmak Meydanlar Er Meydanıdır Mızrak ve Çuval Meselesi Konya Şeker Efsanesi Darmaduman Dağ fare doğurmak zorunda mı? Kötü Gün Dostunuz Var Mı? Uçurumun Kenarı Dayının Hikayesi Müdür Kıyamet mi Koptu? Biz Bizden Gidemeyiz Yaşadığımız Her Güzel Gün Bayram Olsun ALPASLAN TÜRKEŞ Ramazan Hürmetine İhsan Ceylan Göl Şehrinin Hikayesi Söz, Etme Dedi Ses, Dinlemedi Bey Kızının Hikayesi Vakit Vuslat Vaktidir Seyit Küçükbezirci Öğretmenim” Kelimesiyle Geçen Bir Ömür Buram Buram Konya Kokma KASIMPATI Daha Nice Yüzyıllar Gör Türkiyem Yine Ortadoğu, yine kan, yine gözyaş Sultanlar Tepesinden Sultanlar Şehrine! Bu Benim Meselem, Derin Meselem” Bu Şehirde Kaç Zeki Oğuz Daha Kaldı? Makam Mahur Hava Eyyamı Bahur! BAYRAM GELDİ HOŞ GELDİ! Öfke hikayesi Dilinle Söylediğini, Kalbinle de Söyle Kara Odun Ateşe Eş Oldu Aydınlık Geldi!” Doğruluk Sözde Değil Özde Olur!’ Kalemin Su, Kâğıdın Rüzgâr İse... Söküklerini Dik Sözlerinin Bazen... Hak Kapısından Ayrılmayan Türk, Var Olduğu Müddetçe Vatansız Kalmaz Kıskançlık Yapanın Gönlüne Karanlıklar Çöker Dertlinin Derdini Dinlemek! AYNA Diline Hâkim Olmak Ramazan Hikayesi -2 Ramazan Hikayesi Adı Güzel, Kendi Güzel Muhammed Fani Dünya Hoştur Amma... SON CEMRE SÖZ! YILBAŞI DEMEK ŞEB-İ ARUS Aşçı Dede Kimin Dedesi? Benim Derdim Dermanım Bilen Yok! Ecdada Vefa! Yüreğe Gömülmek!