Son cemre toprağa düşendir. Toprağın dört gözle yolunu beklediğidir. Koca bir yıl bu anı, bu tarihi, bu zamanı, bu kavuşmayı bekler toprak. Cemrenin toprakla buluştuğu an müjde anıdır aslında!
Toprak, vefanın...Toprak, hoş görünün...Toprak, anlayışın... Toprak, anlaşmazlıkların kalbidir.
Cemre toprağa düştüğünde; Ona gönül verenlerin yüzleri güler. Ağaçların, fidanların filizler verdiği, yaprağa, tomurcuklara, çiçeklere, güllere, sümbüllere, leylaklara dönüştüğü o günlerde kuşların cıvıltısı doldurur tüm dünyayı!
Dilerim, son cemre ayrılma değil el ele verme anıdır, barışma anıdır, konuşma ve anlaşma anıdır.
Dilerim gönüllere hoşgörünün ve anlayışın hâkim olacağı o güzel anların adıdır.
İmdat Yayla
Pancar Üreticisi Son Sözünü Söyledi
Hasan Yayla
Navlunda Boş Kilometre Çıkmazı
Dr. Cemil Paslı
Beşerin İnsan Olmasında ve Dahi Kalmasında Zihnin Önemi
Ahmet Turan (Gazeteci-Yazar)
Şenlik Başladı.
Özkan Buyrucu
Asya Fırtınası Karşısında Türk Sanayisi
Erol Sunat
Bu Hikâye Uzun Bu Hikâye Derin
Gülay Çetkin (Eğitim Gücü Sen. Denizli Temsilcisi)
Bakan Tekin’e Denizli’de Ne Dediler?
İlayda Mangal (Psikolojik Danışman)
Bir Sonuç Kâğıdı mı, Bir İnsan Hikâyesi mi?
Prof. Dr. Mevlüt Mülayim
Hububat Fiyatları ve Dane Kayıpları