Son cemre toprağa düşendir. Toprağın dört gözle yolunu beklediğidir. Koca bir yıl bu anı, bu tarihi, bu zamanı, bu kavuşmayı bekler toprak. Cemrenin toprakla buluştuğu an müjde anıdır aslında!
Toprak, vefanın...Toprak, hoş görünün...Toprak, anlayışın... Toprak, anlaşmazlıkların kalbidir.
Cemre toprağa düştüğünde; Ona gönül verenlerin yüzleri güler. Ağaçların, fidanların filizler verdiği, yaprağa, tomurcuklara, çiçeklere, güllere, sümbüllere, leylaklara dönüştüğü o günlerde kuşların cıvıltısı doldurur tüm dünyayı!
Dilerim, son cemre ayrılma değil el ele verme anıdır, barışma anıdır, konuşma ve anlaşma anıdır.
Dilerim gönüllere hoşgörünün ve anlayışın hâkim olacağı o güzel anların adıdır.
İmdat Yayla
Menfaat Terazisinde Eritilen Köklerimiz
Hasan Yayla
Gümrükte Bekleyen Tırlar ve Çözüm Arayışı
Dr. Cemil Paslı
Gerçek Güç Nedir?
Ahmet Turan (Gazeteci-Yazar)
Sırlı Eserlerimiz
Beyza Bandırma Kelek (Eğitim Koçu)
30 Ağustos: Bir Milletin Tarihe Yazdığı Son Söz
Özkan Buyrucu
Asya Fırtınası Karşısında Türk Sanayisi
Erol Sunat
Bu Hikâye Uzun Bu Hikâye Derin
Gülay Çetkin (Eğitim Gücü Sen. Denizli Temsilcisi)
Bakan Tekin’e Denizli’de Ne Dediler?
İlayda Mangal (Psikolojik Danışman)
Bir Sonuç Kâğıdı mı, Bir İnsan Hikâyesi mi?