Son cemre toprağa düşendir. Toprağın dört gözle yolunu beklediğidir. Koca bir yıl bu anı, bu tarihi, bu zamanı, bu kavuşmayı bekler toprak. Cemrenin toprakla buluştuğu an müjde anıdır aslında!
Toprak, vefanın...Toprak, hoş görünün...Toprak, anlayışın... Toprak, anlaşmazlıkların kalbidir.
Cemre toprağa düştüğünde; Ona gönül verenlerin yüzleri güler. Ağaçların, fidanların filizler verdiği, yaprağa, tomurcuklara, çiçeklere, güllere, sümbüllere, leylaklara dönüştüğü o günlerde kuşların cıvıltısı doldurur tüm dünyayı!
Dilerim, son cemre ayrılma değil el ele verme anıdır, barışma anıdır, konuşma ve anlaşma anıdır.
Dilerim gönüllere hoşgörünün ve anlayışın hâkim olacağı o güzel anların adıdır.
Hasan Yayla
Büyük Umutlarla Başlayan Rüya
Dr. Cemil Paslı
Yardım Değil Destek!
İmdat Yayla
Aynadaki Kaptanlar ve Hayatın Gerçekleri
Gülay Çetkin (Eğitim Gücü Sen. Denizli Temsilcisi)
Bakan Tekin’e Denizli’de Ne Dediler?
İlayda Mangal (Psikolojik Danışman)
Bir Sonuç Kâğıdı mı, Bir İnsan Hikâyesi mi?
Ahmet Turan (Gazeteci-Yazar)
Bakan Çiftçi’nin Duası
Prof. Dr. Mevlüt Mülayim
Hububat Fiyatları ve Dane Kayıpları
Özkan Buyrucu
Babacan Otorite ve Kurumsallaşma Sınavı
Erol Sunat
Türk Yeter Ki Sağ Olsun