Yakınlarda AYM Süresiz Nafakayı İptal Etti.
Konu birçok yönleriyle tartışıldı.
Süresiz nafakanın faydalarından çok özellikle alan kadınlar için zararlı tarafları da var.
Süresiz nafakanın bireyler üzerinde meydana getirdiği risklerden çok daha fazlası süresiz sosyal yardımlar tarafından toplum geneli üzerinde oluşturuluyor.
Tabii ki insanlar hayatlarının belli dönemlerinde sosyal desteğe ihtiyaç duyabilir.
Bu destek süreli ve onu tekrar düştüğü yerden kaldırıp kendi imkânlarıyla yoluna devam ettirme amaçlı olmalı.
Klişe tabirle balık tutmayı öğretecek zaman kadar balık verilmeli ve balık tutma öğretildikten sonra destek çekilmeli.
Karşılıksız ve süresiz sosyal yardım bir birey ve toplum için uyuşturucudan daha zararlıdır.
Onu/Onları tembelliğe alıştırır.
Gıda yardımı acil durumlarda hayat kurtarıcıdır, ancak süreklilik arz ettiğinde; yarardan çok zarar verir.
Günümüzde istatistikler yardım için tahsis edilen tüm gıda yardımlarının yalnızca %10'u hayati önem taşıyan acil yardım için kullanıldığını gösteriyor.
Geri kalan %90’ı çeşitli şekillerde dağıtılır, ancak nadiren yoksullara ulaşır.
Yardıma alıştırılmış toplumlar giderek daha fazla gıda yardımına bağımlı hale geliyor ve kendi çiftçilerini gıda yetiştirmeye teşvik etme konusunda daha az istekli oluyorlar.
Birçok topluluk için gıda yardımı, beslenme alışkanlıklarında büyük değişiklikler ve geçim kaynaklarının kaybı anlamına gelir.
Yerel olarak yetiştirilen gıda, gıda yardımıyla rekabet edemez ve fiyatlar düşer.
Düşük fiyatlar çiftçileri işsiz bırakır.
Sonuç:
Topluluklar dışarıdan gelen gıdaya daha bağımlı hale gelir ve kendilerini besleme konusunda daha az yetenekli hale gelir.
Daha az gıda üretildikçe, daha az iş imkânı olur.
Aileler evlerini terk eder ve iş aramak için kasabalara giderler.
Orada işsizlerin saflarını doldururlar.
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı aileyi korumak ve ayakta tutmak için sosyal yardım değil; “süreli sosyal desteği” doktorların reçeteye yazdığı ilaç gibi görmelidir.
Süreli sosyal desteğin bir amacı, dozu, süresi, geri dönüşü ve sonu olmalıdır.
Biz bir ekip olarak 5 yıl uygulayarak yurt ve yuvaları kapattığımız ve Sosyal Hizmet Merkezlerine temel olan “Aileye Aile İçerisinde Yardım Projesi” kapsamında SED (Sosyal Ekonomik Destek)’i böyle tarif etmiş ve uygulamıştık.
Ekibin koordinatörü olarak arkadaşlarla birlikte; 3 ayda bu yolla yurt ve yuvalardan 287 çocuğu yakınlarının yanına SED ile geri döndürmüştük.
İster anne-baba olarak çocuklarınıza ister devlet olarak vatandaşlarınıza asla süresiz destek vermeyin.
Onlara verdiğiniz her destek bir ilaç gibi süreli, bir amaca yönelik, onu güçlendirecek ve ayakları üzerinde dimdik duracak şekilde olmalıdır.
Unutmayın!
En iyi anne-baba, eğitimci, devlet; iyiliğe, güzelliğe köprü olup, aradan çekilerek, kendisini en kısa sürede “geçersiz” hale getirendir.
Support, Not Help!
Recently, the Constitutional Court abolished indefinite alimony.
The issue has been debated from many angles.
Indefinite alimony has many harmful aspects, especially for the women receiving it, rather than benefits.
The risks that indefinite alimony poses to individuals are far greater than those posed by indefinite social assistance programs for society as a whole.
Of course, people may need social support at certain periods of their lives.
This support should be temporary and aimed at helping them get back on their feet and continue on their own.
To use a cliché, fish should be given only for the time it takes to teach someone how to fish, and support should be withdrawn once they have learned to fish.
Unconditional and indefinite social assistance is more harmful than drugs for an individual and society.
It encourages laziness.
Food aid is life-saving in emergencies, but when it becomes continuous, it does more harm than good.
Today, statistics show that only 10% of all food aid allocated for assistance is used for vital emergency aid.
The remaining 90% is distributed in various ways, but rarely reaches the poor.
Communities accustomed to receiving aid are becoming increasingly dependent on food aid and less willing to encourage their own farmers to grow food.
For many communities, food aid means major changes in dietary habits and loss of livelihoods.
Locally grown food cannot compete with food aid, and prices fall.
Low prices leave farmers unemployed.
Result:
Communities become more dependent on food from outside and less able to feed themselves.
As less food is produced, fewer job opportunities arise.
Families leave their homes and go to towns to look for work.
They fill the ranks of the unemployed there.
The Ministry of Family and Social Policies should view "temporary social support," not social assistance, as medicine prescribed by doctors to protect and sustain the family.
Temporary social support should have a purpose, dosage, duration, return, and end.
As a team, we defined and implemented SED (Social Economic Support) in this way within the framework of the "Family-Within-Family Assistance Project," which we implemented for 5 years, closing down orphanages and shelters and forming the basis of Social Service Centers.
As the team coordinator, together with my colleagues, we returned 287 children from orphanages to their relatives with SED in 3 months.
Whether as parents to your children or as the state to your citizens, never provide indefinite support.
Every support you give them should be like medicine: temporary, purposeful, strengthening them and helping them stand firmly on their own feet. Remember!
The best parents, educators, and the state are all the same; It is the one that acts as a bridge to goodness and beauty, but then withdraws, rendering itself "invalid" as quickly as possible.