Dr. Cemil Paslı

Giriş Tarihi : 31-08-2026 10:58

106 OKUNMA

Anneler…

Goethe, başyapıtı Faust'u yazmaya 18 yaşındayken (1768-1769 civarı) başladı.

Eser üzerinde neredeyse tüm yaşamı boyunca çalıştı; ilk bölümünü 58 yaşında (1808), ikinci ve son bölümünü ise 83 yaşında, ölümünden kısa süre önce (1832) tamamladı.

Faust üzerine çok şey söylenebilir.

Ancak bizim konumuz anneler hakkındaki bir cümlesi ile yetinelim:

“Ey namütenahilikte saltanat süren, ezelden beri münzevi yaşayan ve böyle olmakla beraber gene munis olan Anneler, isminizi tebcil ediyorum. Sizin başlarınızın etrafında, hayatın müteharrik fakat cansız şekilleri uçuyor. Bir zamanlar her türlü ihtişam ve alayiş içinde yaşamış olan ne varsa, hepsi orada hareket halindedir. Çünkü bunlar ebedileşmek istiyorlar. Siz her şeye hükmeden kuvvetler olduğunuz için, bunları günün çadırına ve gecenin kubbesine taksim ediyorsunuz. Kimisini hayattan tatlı cazibesi çekiyor, kimisini de cüretkâr bir sihirbaz arayıp buluyor. Bu sihirbaz da, kıymetli hediyeler dağıtır gibi, herkesin görmek istediği harikaları, itimat içinde seyrettiriyor." (Johann Wolfgang von Goethe, Faust, 80)

Annelik, imtihan için cennetten indirildiğimiz şu eksik ve geçici dünyada bir ölümlüye verilmiş en yüce makamdır.

Zira cennetin anahtarı annelerin ayaklarının altına konulmuştur.

Cennetin anahtarı sadece annenin çocuklarını değil; eşi, çocukları ve dahi kendisi de dâhil dikkat etmesi gereken hususiyetler içermektedir.

1. Anne cennetin anahtarını ayaklarının altında bulundurmak için gerçekten “anne” olmalı, anneliği, hayatının en büyük kariyeri, en önemli misyonu görmeli ve bu paralelde bu işe emek vermelidir.

2. Eşler/Babalar annenin ayağının altındaki cennet anahtarına ulaşmak için; eşlerinin gerçekten “anne” olabilecekleri psikolojik, sosyolojik, mali ve lojistik gerekli bütün imkânları sağlamak zorundadır.

İnsan hayatından onun en aciz olduğu iki dönem 0-8 yaş ve 80+ dönemlerdir.

İnsanın 80+ dönemde göreceği muamele geçmişinde 0-8 yaşındakilere yaptıkları yatırımlara bağlı olarak gelişir.

Allah Teâlâ bakın kesin ve birbiriyle bağlantılı gerçeği bize nasıl anlatır:

“En içten tevazu ve merhamet duygularıyla onlara kol kanat ger ve haklarında: “Rabbim! Nasıl onlar beni küçüklüğümde şefkat ve sevgiyle terbiye edip yetiştirdilerse, sen de onlara öyle merhamet eyle” diye dua et!” İsra, 17/24.

0-8 yaşta çocuğun çok muhtaç olduğu sevgi, merhamet, şefkat ve muhabbetten mahrum etmek ubasutenin en acımasız şekli olduğu gibi, yaşlılıkta bu işi yapanların kesin yaşayacağı kısır döngünün ilk tohumlarını saçmak demektir.

Bir çocuğun hayatından anne/baba 0-8 yaşta hayati değerdedir.

Burada oluşacak anne/baba boşluğu “oral fiksasyon” sendromuna sebep olacaktır.

“Babalar, oğullarınıza sarılın, yoksa başka bir erkek onlara sarılır.”

(Joseph Nicolosi, Ph.D. (1947-2017), Onarım Terapisinin Kurucusu, (Psikoterapi Savaşı, Christopher Doyle, 321)

Winnicott isimli bilim adamı da anne/baba yoksunluğunun yol açtığı “oral fiksasyon” un sonuçları bağlamında “hırsızlık yapan çocuk annesini arar” demiştir.

Bu sendroma bir şekilde muhatap olan çocuk bir ömür o ağırlıkla yaşamak durumundadır.

Siz erken dönemde çocuğunuz için kendiniz yerine dışarıdan hizmet satın alırsanız, onlarda siz yaşlandığınızda dışarıdan hizmet satın alma yoluna gideceklerdir.

Çünkü bu yol ve yöntemi bizzat sizden öğrendiler.

3. Çocuklar annelerinin ayakları altındaki cennet anahtarına ulaşmak için onun gönül Kabe’sini tavaf etmeyi unutmamalılar, annelerini üzen herşeyi şeytan taşlar gibi ortamdan uzak tutmalılar.

Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v.), “Kime iyilik edeyim ey Allah Elçisi?” diyen sahabesine 3 kez “annene, annene, annene, sonra babana” şeklinde cevap vermiştir.

Dolayısıyla cennetin anahtarının yolunu anneye ne verdiğiniz ve ne aldığınızla ilgilidir.

Annelere ne verirseniz en az 3 katını alırsınız.

Nur verirseniz, 3 katı nur, ateş verirseniz 3 katı ateş.

İnsanlığın mutluluk ve başarı yolculuğunda en çok dikkat kesilmesi gereken husus; aşkın varlığımız Allah ile ilişkiler kadar içkin varlığımız olan eşlerimiz (anneler) ile ilişkilerimize verdiğimiz değer ve önem olmalıdır.

Mothers…

Goethe began writing his masterpiece, *Faust*, when he was 18 years old (around 1768–1769).

He worked on the piece for nearly his entire life; he completed the first part at the age of 58 (1808) and the second and final part at the age of 83, shortly before his death (1832).

Much could be said about *Faust*.

However, let us content ourselves with a single sentence of his regarding mothers:

“O Mothers, who reign in infinity, who have lived in solitude since time immemorial—yet remain ever gentle—I exalt your name. Around your heads hover the moving yet lifeless forms of life. All that once existed in splendor and pageantry is in motion there, for they yearn for eternity. As you are the forces that govern all things, you distribute them between the tent of day and the vault of night. Some are drawn by life’s sweet allure, while others are sought out and found by a daring magician; and this magician, as if bestowing precious gifts, allows all to gaze with confidence upon the wonders they long to see.” (Johann Wolfgang von Goethe, *Faust*, 80)

Motherhood is the highest station bestowed upon a mortal in this imperfect and fleeting world, into which we were sent from Paradise for the sake of a trial.

For the key to Paradise has been placed beneath the feet of mothers.

The key to Paradise entails responsibilities that extend beyond just the mother’s relationship with her children; it encompasses how she treats her spouse, her children, and even herself.

1. To truly hold the key to Paradise beneath her feet, a mother must genuinely embody motherhood; she must view it as the greatest career and most vital mission of her life, dedicating her efforts accordingly.

2. To attain the key to Paradise found beneath the mother's feet, spouses—or fathers—must provide all the necessary psychological, sociological, financial, and logistical means that enable their wives to truly fulfill the role of a mother.

The two periods of a human life when one is most vulnerable are ages 0–8 and the years beyond age 80.

The treatment a person receives after the age of 80 is shaped by the investments they made in those aged 0–8 during their own past.

Observe how Allah the Almighty explains this definitive and interconnected truth to us:

“Lower the wing of humility and mercy over them, and pray for them, saying: ‘My Lord! Just as they raised and nurtured me with compassion and love when I was young, bestow Your mercy upon them as well!’” (Al-Isra, 17/24).

Depriving a child—during the critical 0–8 age range—of the love, mercy, compassion, and affection they so desperately need is not only the most ruthless form of cruelty, but it also sows the initial seeds of a vicious cycle that those who commit such acts will inevitably experience in their own old age.

Parents play a vital role in a child's life between the ages of 0 and 8.

Any void left by the absence of a mother or father during this period will lead to "oral fixation" syndrome.

“Fathers, embrace your sons; otherwise, another man will embrace them.” (Joseph Nicolosi, Ph.D. (1947–2017), Founder of Reparative Therapy; *The Psychotherapy War*, Christopher Doyle, 321)

The scholar Winnicott also stated, in the context of the consequences of "oral fixation" caused by maternal or paternal deprivation, that "a child who steals is searching for their mother."

A child affected by this syndrome is compelled to live with that burden for a lifetime.

If you purchase outside services for your child during their early years instead of providing care yourself, they, too, will resort to purchasing outside services when you grow old.

For they learned this very approach and method from you.

3. To reach the key to Paradise lying beneath their mothers' feet, children must not forget to "circumambulate" the Kaaba of their mother's heart; they must cast away—much like the ritual of stoning the devil—anything that might cause her distress.

When a Companion asked, "To whom should I show kindness, O Messenger of Allah?" the Prophet Muhammad (peace be upon him) replied three times: "To your mother, to your mother, to your mother, and then to your father."

Thus, the path to the key of Paradise depends on what you give to your mother and what you receive in return.

Whatever you give to mothers, you will receive at least three times as much back.

If you offer light, you receive threefold light; if you offer fire, you receive threefold fire.

On humanity's journey toward happiness and success, the matter demanding the utmost attention is the value and importance we place on our relationships with our spouses (mothers)—who are our intrinsic counterparts—just as much as on our relationship with Allah, the Source of our existence.

ETİKETLER:

NELER SÖYLENDİ?