İnsan bir ömür yürür, yorulur ve bir gün durur ya da durdurulur.
Ama fikirler kalemle yola çıkmışsa yol uzundur ve kıyamete kadar yaşamaya namzettir.
Öyleyse yazmak, öldükten sonra da yürümeye devam edecek bir iz bırakma çabası değil midir?
Yazmak; 3 okuma ve 2 dinlemeyi teşvik ettiği için başlı başına bir değerdir.
1494. yazım bu okuduğunuz.
İnsanın şu üç günlük dünyada geriye bırakabileceği en kalıcı değer olan fikirlerin kaleme dökülmesidir.
“Bal arısı” insan için yazmak okuyarak ve dinleyerek topladığı nektarları kovanına çekilip bal yapması ve ürününü hem Allah’ın hem de kullarının dikkatine sunmasıdır.
Yazılanlar “bal” gibi gerçekten 3 okumaya ve 2 dinlemeye dayanıyor ve kişinin özgün çabasıyla ortaya konuluyorsa Allah onun tesirini artıracaktır.
Yok, Kişi bal değil de; reçel yapmaya talipse onun ömrü az olur.
Bal için nektar nasıl arının vücudundan süzülüyor, ya da süt ineğin hazmettiği şeylerin özü olarak aktarılıyorsa; özgün yazı da 3 okuma 2 dinleme üzerine 6 T (Tezekkür, Teffekkür, Taakkul, Tedebbür, Tevekkül, Teşekkür)’li yoğun bir akıl ve gönül teri ister.
Bir 3 T (Tespit-Tenkit-Teklif) olmalı yazının içeriğinde…
Kendi nefsimde uygulamaya çalıştığım her ilkeyi derin bir tefekkürden sonra sizlere sunmaya çalıştım dostlar.
9 kitap, 1493 yazı, binlerce konferans, yüzlerce video bir sonuç değil; devam eden bir yolculuğun bir aşaması.
Bu satırları da Allah’ın emri olan tahdis-i nimet (Duha, 93/11) suretinde kaleme aldım.
Şükür nimeti artırır (İbrahim, 14/7) inancıyla şükrümü sizlerle paylaştım.
“Yaratan Rabbinin adıyla oku!
O Rabbin ki, insanı embriyodan/yumurtadan yarattı.
Evet, oku! Senin Rabbin büyük lütuf sahibidir.
O, insana (bilgiyi) kalemle öğretti.
İnsana bilmediği şeyleri de öğretti.” (Alak, 96/1-5)
Allah’ın insanın bilmediği şeyleri öğretmesi ile okuması arasına “kalem” i koyarak yazmanın önemine dikkat çekti.
Ve bununla yetinmedi başında üzerine yemin ettiği kalem isimli bir sure indirdi:
“Nun; kalem ve onunla yazılanlara and olsun ki, sen Rabbinin nimetine uğramış bir kimsesin, mecnun değilsin.” (Kalem, 68/1-2)
Ben mecnun kelimesini günümüze Alzheimer ve demans olarak çeviriyorum.
3 okuyan, 2 dinleyen 1 yazan yani; beyni aktif kullanan inşallah Alzheimer ve demans olmaz.
Ne diyordu Allah:
“Hatırlayın ki, Rabbiniz size şöyle buyurmuştu: “Eğer şükrederseniz, elbette size (nimetimi) artırırım, eğer nankörlük ederseniz hiç şüphesiz azabım çok şiddetlidir.”( İbrahim, 14/7)
Her nimetin şükrü kendi fıtratına uygun değerlendirilmesidir.
Beynin şükrü son nefese kadar 3 okumak, 2 dinlemek, 1 yazmak, bazen konuşmak, ara sıra paylaşmaktır.
Nimet şükrü görmezse Allah israfı sevmediği için ger alır.
Sizde sonranıza bir iz bırakmak, şu kubbede bir hoş seda kalsın istiyorsanız haydi sarılın kalemlere…
The pen is the longest and most lasting footprint man leaves on Earth.
A person walks through life, gets tired, and one day stops or is stopped.
But if ideas have set out on a journey with a pen, the road is long and destined to live until the end of time.
So isn't writing also an effort to leave a trace that will continue to be followed after death?
Writing is valuable in itself because it encourages three readings and two listenings.
This is my 1494rd writing you are reading.
The most lasting value a person can leave behind in this fleeting world is the expression of ideas on paper.
For a human being, writing is like a "honeybee," collecting nectar by reading and listening, bringing it back to the hive to make honey, and presenting its product to the attention of both God and His servants.
If what is written is truly based on three readings and two listenings, like "honey," and is produced through the person's original effort, God will increase its impact.
If a person aspires to make jam instead of honey, their life will be short.
If things are conveyed as their essence, then original writing requires intense intellectual and emotional effort based on 3 readings, 2 listenings, and 6 T's (Remembrance, Reflection, Understanding, Deliberation, Trust in God, Gratitude).
There should be 3 T's (Identification-Criticism-Proposal) in the content of the writing…
I have tried to present to you, my friends, every principle I have tried to apply in my own life after deep reflection.
9 books, 1493 writings, hundreds of videos, hundreds of videos are not a result but a stage in an ongoing journey.
I have also written these lines in the form of acknowledging God's blessings (Duha, 93/11), which is a command from God.
With the belief that gratitude increases blessings (Ibrahim, 14/7), I have shared my gratitude with you.
“Read in the name of your Lord who created!
He who created man from an embryo/egg.
Yes, read! Your Lord is the possessor of great bounty.”
"He taught mankind by means of the pen. He taught mankind what they did not know." (Al-Alaq, 96/1-5)
By placing the "pen" between God's teaching mankind what they did not know and reading, He drew attention to the importance of writing.
And He did not stop there; He revealed a surah named after the pen, upon which He swore an oath:
"Nun; by the pen and what is written with it, you are certainly one who has received the favor of your Lord, not mad." (Al-Qalam, 68/1-2)
I translate the word "madness" as Alzheimer's and dementia in our time.
Those who read 3 times, listen 2 times, and write 1 time; in other words, those who actively use their brains, will hopefully not get Alzheimer's and dementia.
What did God say:
"Remember when your Lord said to you: 'If you are grateful, I will surely increase [my blessings] upon you; but if you are ungrateful, My punishment will certainly be severe.'" (Ibrahim, 14/7)
The gratitude for every blessing is to evaluate it in accordance with its nature. The brain's expression of gratitude is to read three times, listen twice, write once, sometimes speak, and occasionally share, until the last breath. If God doesn't appreciate blessings, He will take them back because He dislikes waste.
If you want to leave a mark on the future, to leave a pleasant echo under this dome, then grab your pens…