ureticihaber.com
ureticihaber.com
KÖŞE YAZISI

Afazi/Kâbus

Paylaş:

Afazi (söz yitimi), beynin dili kontrol eden bölgelerinde meydana gelen hasar sonucunda ortaya çıkan, konuşma, konuşulanı anlama, okuma ve yazma becerilerini etkileyen edinilmiş bir dil bozukluğudur. Doğuştan gelen bir konuşma bozukluğu değildir; genellikle sonradan geçirilen nörolojik bir olay neticesinde ortaya çıkar.

Biz bu tarifte yer alan nörolojik vakıaları travmatik sosyolojik ve psikolojik olayları da ekleyerek açalım.

Kişi ve toplumlar ağır travmatik olaylar yaşadığında afaziye maruz kalabiliyor.

Travmatik yolla afazinin en derinini Cengiz Aytmatov’un anlatımıyla “Mankurt” öyküsünde görürüz.

Afazinin en yaygın sebepleri ise: “Yoksulluk, cehalet, kibir, şiddet...”

Alev Alatlı’nın “Afazi mağdurlarının tanımlayıcı nitelikleri! Benim çocukluk kâbuslarımın lanetli dörtlüsüdür bunlar!” (Alev Alatlı, Kâbus, 207) dediği travmatik olaylar.

İnsan ve toplum afaziye maruz olunca önce kelimelere yabancılaşır.

Cemil Meriç’in “kamus namustur” sözünde altını çizdiği gibi kelimeler anlam kaybına uğradı ise orada artık namus artık yoktur.

Kavganın zemini kaymıştır:

“Kavga, insanla kader arasında değil artık, insanla kelime arasında. Rüyaları o bayraklaştırıyor. Yığınlar onun için yaşıyor, onun için dövüşüyor, onun için ölüyorlar... Mukaddeslerin rengine bürünen bir bukalemun kelime, semavi kitapların seytanı. Ve o kelimelerin en tehlikelileri. Toprağımızda doğmayanlar…” Cemil Meriç, Bu Ülke, s.11-13.

Peki, kamus nasıl bu kadar zarar gördü, afaziye nasıl maruz kalındı?

Yoksulluk, cehalet, kuru bir kibir ve hayatın her tarafında boy vermiş her türlü şiddet dörtlüsü beyinleri yaktı.

Artı yürünen yol, sürdürülen yanlış strateji:

“Belki de, dile ilişkin kaygılarımız Türkçe-Osmanlıca tartışmalarıyla sınırlı kaldığından afaziye uyanamadık. Kelimelerin sesli/yazılı şekilleriyle uğraşıyorduk. Beyinlerimize ulaşıp ulaşmadığı ve içerikleri üzerinde düşünmek aklımıza gelmedi. "Düşünmedik" dedi Kadızade yine "Haklısınız. İlim mi, bilim mi münakaşasına gömüldük, her ikisinden de olduk. Kavramın kendisi, karşılığı olmayan bir sesten, bir şekilden ibaret kaldı.” Alev Alatlı, Kâbus, 57.

Şeytan: Boşluk.

Cehalet, yoksulluk, kibir ve şiddetle açtığımız büyük boşluklara dünyanın her tarafından haçlı seferlerinde olduğu gibi şeytanlar geldi yerleşti:

“Günümüze ilişkin öyle büyük BOŞLUKLARLA doluydu beyinlerimiz, uğruna can verip can aldığımız, ülkeyi kana boyadığımız muhtelif davalarımızın bir ucundan diğerine tökezlemeden, çukurlara, tuzaklara düşmeden yürüyemediğimiz gibi, duygusal açıdan da kararsızdık. Bütünüyle edilgendik, kendilerini iyileştirecek tıbbi ya da cerrahi bir girişim beklemekten başka çareleri olmayan hastalar gibiydik biz.” Alev Alatlı, Kâbus, 343.

Bu kâbustan uyanmak zorundayız!

Kendi ümran yolculuğumuzun köklerine kadar inerek, bütün kelime ve kavramları yeniden gözden geçirip, bizim olanları bırakıp yabancıları temizleyerek; kısaca; tam bir yeniden doğuş ve dirilişle yolumuza kaldığımız yerden devam etmek mecburiyetindeyiz.

Bu format Hacer’ül Esved’in yerine yerleştirilmesinde olduğu gibi; örtünün bir ucundan herkesin tutması ile gerçekleşecek devasa bir iş.

Herkes bu format için “kim var?” sorusuna, sağına ve soluna bakmadan “ben varım!” demeli.

Bu formatta kendi köklerimizin eserlerini 3 okuyarak,

Bu işi dert edinmiş Cemil Meriç, Alev Alatlı gibi insanları 2 dinleyerek,

Sürece katkımız olsun adına 1 yazarak,

Bazen uygun ortamlarda konuşarak ve

Ara sıra sosyal medya üzerinden paylaşarak destek vermeliyiz.

Aphasia/Nightmare

Aphasia (loss of language) is an acquired language disorder resulting from damage to the areas of the brain that control language; it affects one’s ability to speak, understand speech, read, and write. It is not a congenital speech disorder; rather, it typically emerges as a consequence of a neurological event experienced later in life.

Let us expand upon the neurological conditions mentioned in this definition by also incorporating traumatic, sociological, and psychological events.

Individuals and societies can fall victim to aphasia when they endure severe traumatic experiences.

Perhaps the most profound illustration of aphasia induced by trauma is found in the story of the "Mankurt," as recounted by Chingiz Aitmatov.

The most common causes of such aphasia include: "poverty, ignorance, arrogance, violence..."

These are the traumatic phenomena that Alev Alatlı describes as "the defining characteristics of those afflicted by aphasia—the cursed quartet from my own childhood nightmares!" (Alev Alatlı, *Kâbus* [Nightmare], 207).

When an individual or a society is struck by aphasia, the first consequence is an alienation from words.

As Cemil Meriç underscored in his assertion that "a lexicon is honor," if words lose their meaning, then honor, too, has ceased to exist.

The very ground upon which the struggle is waged has shifted:

“The struggle is no longer between man and fate; it is between man and the word. The word turns dreams into a banner. The masses live for it, fight for it, and die for it... It is a chameleon-like word that assumes the colors of the sacred—the devil of the holy scriptures. And it is the most dangerous of all words: those not born of our own soil…” Cemil Meriç, *Bu Ülke* (This Country), pp. 11–13.

So, how did our lexicon (*kamus*) suffer such damage? How did we come to be afflicted by aphasia?

A quartet—poverty, ignorance, a hollow arrogance, and violence, which has sprouted in every corner of life—has scorched our minds.

Add to this the path taken, the misguided strategy pursued:

“Perhaps we failed to notice our aphasia because our concerns regarding language remained confined to the debates between Turkish and Ottoman. We were preoccupied with the phonetic or written forms of words; it never occurred to us to consider whether they actually reached our minds or what their underlying content might be. ‘We did not think,’ Kadızade remarked once more. ‘You are right. We became so mired in the dispute over whether to use the term *ilim* or *bilim* [two different words for ‘knowledge/science’] that we ended up with neither. The concept itself was reduced to nothing more than a sound or a shape, devoid of any true equivalent.’” Alev Alatlı, *Kâbus* (Nightmare), p. 57.

The devil: The void.

Into the vast voids we created through ignorance, poverty, arrogance, and violence—much like in the days of the Crusades—demons have come and taken root:

“Our minds were filled with such profound VOIDS regarding the present day; we were emotionally unstable, unable to navigate the various causes for which we sacrificed lives, took lives, and drenched our land in blood—stumbling at every turn, falling into pits and traps. We were entirely passive, much like patients with no recourse other than to wait for some medical or surgical intervention to heal them.” Alev Alatlı, *Kâbus* (Nightmare), 343.

We must awaken from this nightmare!

We are compelled to journey back to the very roots of our own civilizational path, re-examining every word and concept—retaining what is truly ours while purging what is foreign—and, in short, to resume our journey through a complete rebirth and resurrection.

This undertaking is a monumental task—akin to the collective effort required to place the *Hacer’ül Esved* (the Black Stone) back into its rightful position—where everyone must take hold of a corner of the covering.

When the call goes out—"Who is with us?"—everyone should respond, "I am!" without looking to the left or the right.

We must offer our support by:

Reading the works rooted in our own heritage;

Listening to thinkers who made this cause their own, such as Cemil Meriç and Alev Alatlı;

Writing, so as to contribute to the process;

Speaking up in appropriate settings; and

Occasionally sharing our thoughts via social media.

 

Bu yazıdaki görüşler yazarına aittir, ureticihaber.com yayın politikasını yansıtmayabilir. İzinsiz kopyalanamaz, alıntılarda kaynak gösterilmesi zorunludur.

Dr. Cemil Paslı — Diğer Yazıları

Tümü

Yorumlar

Editoryal moderasyon aktif

Yorum Yaz

Yorumunuz incelendikten sonra yayın ilkelerimize uygun bulunması hâlinde yayınlanır. Hakaret, iftira ve reklam içeren ifadeler reddedilir.

adlı okura yanıt yazıyorsunuz.
0 / 2000

Bu içeriğe henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın.