Gazi Mustafa Kemal Paşa, Türk Milletinin bu özelliğini derinlemesine tahlil eden istisnai liderlerden biri olarak hayata geçirdi.
Sonra da ne işgalci kaldı ortada ne istilacı ne işbirlikçi…
Her karış vatan toprağını “Ya istiklal ya ölüm…” diyerek geri aldı Türk Milletiyle…
Taş kırıldı…
Tunç eridi…
Ebedi olan Türklük, galebe çaldı sömürgecilere, işgalcilere ve onların kirli emellerine…
İzmir’in dağlarında çiçekler açtı sonunda…
Nevruzlar, çiğdemler, kardelenler açmak için yarıştı Ağrı’da, Süphan’da, Nemrut’ta, Kaçkar’da, Erciyes’te, Uludağ’da…
Anadolu bayramlığını giydi o gün…
Hani Cahit Külebi diyordu ya…
“Bir gemi yanaştı Samsun’a sabaha karşı / Selâm durdu kayığı, çaparı, takası, / Selâm durdu tayfası.”
“Bir duman tüterdi bu geminin bacasından bir duman / Duman değildi bu! / Memleketin uçup giden kaygılarıydı…”
Memleketin uçtu gitti cümle kaygısı… Bundan sonrasını işgalci düşünsün, istilacı düşünsün, işbirlikçi düşünsün dedi Anadolu’nun dağı taşı toprağı…
Anadolu üzerine bin yıldır hayal kuran kurana…
Gizli pazarlıkları ne bitti ne tükendi her birinin…
Moğollar, Haçlılar, İngilizler, Fransızlar, İtalyanlar, Ruslar, Ermeniler, Yunanlılar…
Ve onlarla iş birliği yapanlar…
Anadolu coğrafyası dualı bir coğrafya…
Hoca Ahmet Yesevi’nin hem eli hem de duası var üzerinde…
Kimi donanmasını aldı kaçtı gitti kös kös…
Kiminin ordusu denize döküldü…
Kiminin hayalleri çakıldı…
Kiminin ayağı Anadolu’nun dağlarına taşlarına takıldı…
Türk Milleti, vatan yaptı kendine Anadolu’yu. Ve bu toprakların bağrından çıktı onu çok seven evlatları.
Gazi Mustafa Kemal Paşa gibi…
Bu coğrafyanın ruhunu kim okuyabildiyse…
Bu coğrafya kimi sevip bağrına bastıysa…
Deniz çarşaf gibi oldu, dalgalar durdu…
Rüzgâr ılgıt ılgıt esen bir meltem oldu…
Dağlar, o kar tipi boran diye geçit vermeyen yalçın dağlar geçit verdi…
Yollar ardına kadar açıldı…
Coğrafya yürü dedi, yanındayım dört mevsim…
Ve yürüdü Gazi Mustafa Kemal Paşa, yürüdü geldi onunla Türk Milleti.
Kutlu coğrafyanın gördüğü son kutlu isim Gazi Mustafa Kemal Paşa…
Ufku geniş, gönlü geniş…
Yedi düvele meydan okuyan…
Biz biliriz ki…
Türk Milletinde Kürşatlar, Kılıçaslanlar, Gazi Mustafa Kemal Paşalar tükenmez.
Çıkar gelir, destan yazar her biri…
Bizler de o yazılan destanı anlatırız heyecanla coşkuyla yıllardan bu yana…
Ne diyorduk?
Bir gemi yanaştı Samsun’a sabaha karşı…
Biz o 19 Mayıs 1919 sabahından bu yana yürüdük geldik onca yolu, onca yılı Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın izinde.
“Hayattaki yegâne üstünlüğüm, Türk doğmaktır…!” diyen Gazi Mustafa Kemal Paşa Türk Milletini yeniden ayağa kaldırdı.
Bugün Türk dünyasında esen istiklal rüzgârları, söylenen hürriyet şarkıları, direnme azmi Gazi Mustafa Kemal Paşa’dan aldıkları ilhamın bir neticesi.
Dünyanın mazlum milletlerine ümit ışığı, ilham kaynağı olan, dünyanın neresinde Türk varsa el uzatan, gelin buluşalım bir olalım diye haber uçuran…
İlk o oldu…
Ne diyordu dünyanın hemen her köşesinde yaşayan Türk kardeşlerimiz?
Türk’ün birinci vatanı kendi doğduğu yer, ikinci vatanı Türkiye’dir.
Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın kazandırdığı ruh işte böyle bir şey.
İstiklal rüzgârı bir kere esmeyegörsün…
Hürriyet meşalesi, hür olma azmi ve gayreti Gazi Mustafa Kemal Paşa ile tekrar dirilişe geçti.
Çin zulmüyle savrulan, baskı, vahşet ve ölümle sürekli yüz yüze yaşayan Doğu Türkistanlı kardeşlerimiz gün gelecek Gökbayraklarını hür olarak dalgalandıracaklar.
Tarihin hiçbir döneminde esaret altında yaşamayı içine sindiremeyen, esarete ve zulme başkaldıran Türk Milleti esaret zincirlerini bir şekilde kırmasını bildi.
Türklüğün son kalesi, dünya Türklüğünün ümidi, sığınılacak yegâne limanı olan Türkiye Cumhuriyeti Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın eseri.
Gazi Mustafa Kemal Paşa, Türk Milletinin millî kahramanıdır.
Seksen sekiz yıldır eksilmedi, eksilmeyecek, hep var olacak, var olmaya devam edecek ona olan sevgimiz.
Sen Türk Milletini ayağa kaldırdın… Kendini buldurdun… Özüne döndürdün.
Sen dedin, Türk’sün… Adın Türk, şanın Türk, aslın Türk, neslin Türk…
“Ne mutlu Türk’üm diyene…” diyerek de zirveye çıkardın Türk olmayı ve Türklüğü.
10 Kasım, Türk Milleti için bir yas günü değil, Atasını anma ve anlama günüdür.
Ruhun şad, mekânın cennet olsun…