Sevgili Arkadaşlarım Kıymetli Dostlarım Canlar
Çok Muhabbet Tez Ayrılık Getirir, Bu sözü çok küçük yaşlarımda duyar, bir anlam veremezdim. İnsan sevdiği biriyle muhabbetli olsa kime zararı olacaktı ki?
Büyüdükçe, atalarımızın dedikleri aklımızda daha güzel yer ediyor. Tecrübeleriz arttıkça biz de bu tecrübeleri bizden sonraki nesillere aktarmakistiyoruz ancak onlar da yaşamadıkça anlamıyor. E ne demişler? “Bir musibet, bin nasihatten yeğdir.” Bırakalım da tecrübe etsinler.
Kıymetli Dostlarım Canlar
Geçenlerde gerçekten çok değer verdiğim öz kardeşim kadar çok sevdiğim bir arkadaşım demeyeceğim can kardeşimle yollarımız ayrıldığında daha iyi anladım bu sözün anlamını.
Yıllardır beni çok iyi tanıyor zannettim lakin öyle olmadığını gördüm . Bu yaşıma kadar hiçbir kimseden dostluk kardeşlik harici dünyalık beklentim olmadığı gibi sevmediğim insanlara bile aba altından sopa göstermedim elimde sopam varsa ense köküne vurur geçerim, geri dönüp bakmam ve asla sonunu hiç düşünmem. Belki son söyleyeceğimi ilk söylerim fakat asla kimseleri tehdit etmedim etmemde iyisini de kötüsünü de yüzüne söylerim .Yüzüne söylemeyeceğim hiç sözü de arkasından konuşmam buda benim karakterim.
Yaşımız kaç olursa olsun şu yaşa geldik hayat tecrübem yeter dememeliyiz. Çoğu zaman öyle bir tecrübe sahibi oluyoruz ki her dakika görmek istediğimiz bir dostumuzla bile istemsiz mesafe koyuyoruz aramıza. Sırf alınganlıklar ve kırıcı söylemler hayatımızda yer tutmasın diye.
Sevgili Arkadaşlarım Kıymetli Dostlarım Canlar
Evet, neden çok muhabbet tez ayrılık getiriyor onu anlatayım. Kendimce tecrübelerime dayanarak…
Öncelikle şunu kabul edelim; hiç kimse mükemmel değildir ve mükemmel insan arayacaksınız baştan kaybedeceksiniz bunu bilir bunu söylerim. Kulağıma küpe oldu bu söz “mükemmel insan arayan yalnız kalır.” Öyle değil mi? Mükemmellik herkese verilebilecek bir özellik değil, zaten mükemmel bir insanın da kıymetini herkes bilmez.
Mükemmellikten söz açılmışken devam edeyim. Bir kişiyi çok seviyorsunuz ve hayatınızda gizli saklı yok, paylaşmadığınız hiçbir anınız yok. Yola, yemeğe, eğlencelere, kutlamalara, toplantılara, aile içi veya aile dışı her an birliktesiniz. Bu bir süre sonra insanı sıkmaz mı? Ya da sürekli yanınızdaysa hata yapma ihtimali daha yüksek olmaz mı? Olur olacakta tabii. Kesinlikle bunu kimse inkar edemez. Şeyh Edebali Asırlar önce ne güzel söylemiş ‘’Sevildiğin yere sık gidip gelme itibarın zedelenir’’.
Maalesef ki böyle durumlarla çoğumuz karşılaşmışızdır. En sevdiğiniz olsa da gerçekten tanıdım zannederiz lakin eksik yanlarını göremiyoruz.. Kimse hiç kimse dünyada yalnız yaşayamaz çünkü yalnızlık sadece Allah’a mahsustur. İnsan dostum yada kardeşim dediği kişiyi artısı ile eksisi kabullenmek zorunda. O yüzden atalarımıza elmas değerindeki sözlerini kulağımıza küpe yapmamız gerekir. Atalarımızın hiç boşa sözü olduğunu görmedim. Ben ataların sözlerini her zaman hayatımda sorgusuz sualsiz kaynak olarak aldım. Umarım fazla yakın olduğumuz kişilerde bunu tecrübe etmeyiz, etmemek dileğiyle. Her şey tadında olmalı. Baklava bile iki dilimden sonra mideni yakar. Bir abi tavsiyesi çok muhabbet tez ayrılık getirir diyerek, insanları sıkmayın diye de not eklemek istiyorum.
Saygılarımla Vesselam !!