Her yıl milyonlarca gencin geleceğine yön verdiği düşünülen YKS yaklaşırken sınav maratonunun en görünür kahramanları öğrenciler oluyor. Ancak gözden kaçan önemli bir gerçek var: Bu süreçte sınava giren sadece çocuklar değil, aileler de kendi imtihanlarını veriyor.
Uzun yıllardır eğitim camiasının içinde bulunan biri olarak şunu rahatlıkla söyleyebilirim; sınav sonuçlarını belirleyen tek unsur bilgi değildir. Bilginin yanında psikolojik dayanıklılık, motivasyon ve aile desteği de en az akademik hazırlık kadar önem taşır. Hatta son haftalarda bilgi eksikliğinden çok kaygı yönetimi belirleyici hale gelir.
Tam da bu noktada anne ve babaların tutumu kritik bir rol üstlenir.
Birçok aile çocuklarına destek olmak isterken farkında olmadan baskı oluşturabiliyor. Sürekli ders hatırlatmaları yapmak, net sayılarını sorgulamak, başka öğrencilerle kıyaslamak veya "Bu sınav hayatını belirleyecek" gibi cümleler kurmak iyi niyetle yapılsa bile gençlerin üzerindeki yükü artırıyor.
Oysa gençler bu dönemde eleştiriye değil güvene ihtiyaç duyar.
Bir öğrencinin evine döndüğünde görmek istediği şey yeni bir sorgulama değil, nefes alabileceği bir ortamdır. Çünkü sınav salonunda yalnızca bilgisiyle değil, zihinsel gücüyle de mücadele edecektir. Evde biriken baskı, sınav anında kaygı olarak karşısına çıkabilir.
Anne babalar şunu unutmamalıdır: Çocuklarımız bizim projelerimiz değil, emanetlerimizdir. Onların başarılarıyla gurur duymak kadar, başarısızlık ihtimallerinde de yanlarında durabilmek ebeveynliğin en önemli sorumluluklarından biridir.
Bugün ülkemizin en başarılı insanlarının hayat hikâyelerine baktığımızda hiçbirinin tek bir sınav sonucundan ibaret olmadığını görüyoruz. İnsan hayatı bir maratondur; YKS ise bu maratonun sadece bir durağıdır. Elbette önemlidir, elbette ciddiye alınmalıdır. Ancak gençlerin omuzlarına taşıyamayacakları anlamlar yüklemek doğru değildir.
Özellikle son günlerde ailelerin çocuklarına verebileceği en büyük destek; düzenli bir ev ortamı sağlamak, uyku ve beslenme düzenlerini korumalarına yardımcı olmak, olumsuz senaryolar yerine emeklerini takdir eden bir dil kullanmaktır.
"Sen elinden geleni yaptın."
"Sonuç ne olursa olsun yanındayız."
"Biz senin puanından önce karakterinle gurur duyuyoruz."
Belki de bugün bir gencin duymaya en çok ihtiyaç duyduğu cümleler bunlardır.
Eğitim sadece akademik başarı üretme süreci değildir. Eğitim aynı zamanda özgüvenli, güçlü ve geleceğe umutla bakabilen bireyler yetiştirme sanatıdır. Eğer çocuklarımız sınav salonuna bilgi kadar güven duygusunu da taşıyabiliyorsa, görevimizi büyük ölçüde yerine getirmişiz demektir.
YKS’ye günler kala çocuklarımızın önüne yeni hedefler koymak yerine onların yükünü hafifletelim. Çünkü bazen bir öğrencinin netlerini artıran şey çözdüğü son test değil, arkasında hissettiği sarsılmaz aile desteğidir.
Bu nedenle bugün çocuklar YKS’ye hazırlanırken anne babalar da sabra, anlayışa ve güven vermeye hazırlanmalıdır. Zira bazı sınavlar kalemle çözülür, bazıları ise sevgiyle.