Başbuğ’un İzinde Bir Ömür

Tarih, bazı isimleri sadece yazmaz… Onları bir milletin hafızasına kazır.

Çünkü o isimler, yaşadıkları çağın ötesine geçer; bir fikrin, bir duruşun ve bir davanın sembolü hâline gelir.

Alparslan Türkeş, Türk milletinin hafızasına kazınmış böyle bir isimdir.

O, yalnızca bir siyasi lider değil; bir inancın taşıyıcısı, bir ülkünün mimarı ve bir neslin rehberiydi.

Zor zamanlardan geçti bu millet…

İhanetin kol gezdiği, kardeşin kardeşe kırdırılmak istendiği günler yaşandı.

İşte o karanlık günlerde, Başbuğ; dik duruşuyla, sarsılmaz iradesiyle ve tavizsiz karakteriyle bir ışık oldu.

Onun mücadelesi makam için değildi.

Onun mücadelesi; Türk milletinin varlığı, birliği ve geleceğiydi.

Bedel ödemekten çekinmedi, yalnız kalmaktan korkmadı, susturulmaya boyun eğmedi.

Çünkü o, bir dava adamıydı…

Ve dava adamları, şartlara göre yön değiştirmez; şartları değiştirmek için mücadele eder.

Bugün aradan geçen yıllara rağmen, onun adı hâlâ aynı saygıyla anılıyorsa;

bu, fikirlerinin zamana yenilmemesindendir.

Çünkü Başbuğ, günü kurtaran değil; yarınları inşa eden bir iradenin temsilcisiydi.

Sene-i devriyesinde onu anarken; aslında bir ömrü değil, bir şuuru hatırlıyoruz.

Vefanın ne demek olduğunu, sadakatin nasıl taşındığını, bir davaya nasıl baş konulduğunu yeniden idrak ediyoruz.

Onun bıraktığı emanet, sıradan bir miras değildir.

O emanet; yürek ister, iman ister, sadakat ister…

Ve bugün, bu topraklarda o yüreği taşıyanlar oldukça;

o dava ne sönmeyecek, ne de sahipsiz kalacaktır.

Bizler biliyoruz ki;

Başbuğ’un adı bir hatıra değil, bir istikamettir.

Ruhun şad olsun Başbuğum…

Alparslan Türkeş

Emanetin emanetimizdir.

İzindeyiz, yolundayız, davandayız.