Bir milleti millet yapan ülküsüdür.
Toprağı da vatan yapan, milletinin uğrunda ölmesidir.
Bir orduyu da sayısı değil, ruhunun zafere götürmesidir.
30 Ağustos Zafer Bayramımızı kutladık.
Yokluklar içinde Türk Milleti’nin yazdığı destanı, Yunun ordusunun can damarını kesecek Çigiltepeyi yarım saate alırız sözünü biraz geç getirdiği için canına kıyan 57. Tümen Komutanı Yarbay Reşat Beyi dualarla andık.
7 yıl zulüm, işkence, katliam, yağma, yakma ve ırz düşmanlığı yaptıkları topraklarımızdan 14 günde denize döktüğümüz Yunan ordusunun başkomutanı General Nikolaos Trikupis’in başkomutan olduğunu esir tutulduğu bir Türk karargâhında öğrendiğini ve haberi de ona Türk ordularının başkomutanı Mustafa Kemal Paşa’nın 2 Eylül 1922 günü Uşak ta verdiğini hatırladık.
Türkün savaş taktiğini anladık. Anlattık
Yapılacak taarruzu gizlemek için 28 Temmuz 1922 günü Akşehir'de bir futbol maçı düzenlendi. 21 Ağustos günü ise gazeteler Çankaya'da bir çay daveti verileceğini yazıyordu. Halbuki Başkumandan çoktan cepheye gitmiş, yaklaşık 55 bin asker 10 gece boyunca sadece geceleri yürüyerek Afyon'un güneyine kaydırılmıştı.
24 Ağustos akşamı Türk komutanları Şuhut'ta toplanırken Yunan komutanları Afyon Subay Kulübü'nde baloda içki ve dans eşliğinde eğleniyordu.
26 Ağustos 1922 sabahı topçu ateşi 04.30'da başlayacaktı ama havada sis vardı, vadi görünmüyordu.
Bir saat beklendi.
Toplar 05.30'da konuşmaya başladı. Mehmet yürüdü ve 27 Ağustos günü Afyon alındı. 30 Ağustos'ta Zafertepe Çalköy'de ordumuz meydanı yönetiyordu. 1 Eylül'de o meşhur emir yayınlandı:
"Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz'dir. İleri!" 9 Eylül sabahı Türk süvarisi İzmir'e girdi.
Şehitlerimiz, yaralılarımız ve kayıplarımız vardı.
Bedeli ödenmiş vatan kurtarılmıştı.
Ecdadımız çarıklı ayaklar, nefessiz yürüyen yayalar olarak yokluklar içerisinde sadece vatanı kurtarmamış, bize de şu vasiyeti bırakmıştı.
“Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır.
Toprak eğer uğrunda ölen varsa vatandır.”
Ruhları şad, mekanları cennet olsun.
Nice Zaferlere inşallah.